Wybór formy opodatkowania – Rejestracja Działalności Gospodarczej II cz.

Wybór formy opodatkowania to jeden z pierwszych kroków przedsiębiorcy. Dokonując rejestracji firmy i wypełniając wniosek CEIDG, podejmujemy pierwszą ważną decyzję odnośnie przyszłego związku z Urzędem Skarbowym. Aby ten romans trochę sobie umilić, warto poznać bliżej swoje możliwości.

W poprzednim wpisie Rejestracja Działalności Gospodarczej obiecałam, że w drugiej jego części opiszę dokładniej formy opodatkowania dostępne dla właścicieli jednoosobowych biznesów. Wybór formy opodatkowania dotyczy końcowej części wpisu CEIDG i ma wpływ na dalsze rozliczanie się firmy z fiskusem.

Na szczęście wybór dokonany podczas rejestracji nie jest dany raz na zawsze. Praktycznie co roku istnieje pewna możliwość zmiany formy opodatkowania.

Wypełniając wniosek CEIDG, czyli dokonując wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, twoje dane zostają przekazane automatycznie do US. Pisałam o tym dokładniej we wcześniejszym artykule. We wniosku znajdziesz wybór formy opodatkowania, który generalnie składa się z czterech możliwości: zasady ogólne, podatek liniowy, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych i karta podatkowa.

Formy opodatkowania od osób fizycznych

Karta podatkowa

Z tej formy opodatkowania mogą skorzystać tylko niektórzy usługodawcy i przedstawiciele pewnych zawodów. Firmy rozliczające się w ten sposób, nie muszą prowadzić ksiąg rachunkowych. Wysokość stawki podatku jest ustalana z góry przez Urząd Skarbowy na podstawie rodzaju działalności. W związku z tym przedsiębiorca nie może ujmować kosztów, które miałyby wpływ na wysokość podatków. Z tej formy mogą korzystać np. ślusarze, jubilerzy, krawcowe, kosmetyczki czy fryzjerki. Stawki karty podatkowej, kwoty, do której można wykonywać świadczenia przy prowadzeniu niektórych usług i wykaz usług znajdziesz w Tabeli miesięcznych stawek podatku dochodowego w formie karty podatkowej.

Zalety: Możliwie najprostszy wybór, niewymagający księgowania.

Wady: Koszty i przychody firmy nie mają wpływu na wysokość podatku. Podatek trzeba płacić nawet wtedy, gdy firma generuje straty.

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych

Jako osoba dopiero zakładająca firmę, możesz skorzystać z formy ryczałtowej. Księgowość u osób rozliczających się w Urzędzie Skarbowym w formie ryczałtu jest w dużej mierze ograniczona do ewidencjonowania przychodów oraz wykazu środków stałych. Wysokość podatku stanowi określony procent od wartości przychodów. Niestety nie wszyscy przedsiębiorcy mogą skorzystać z tej formy rozliczeń. Wykaz usług, których świadczenie wyłącza podatnika z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Wysokość stawki ryczałtu uzależniona jest od rodzaju działalności i od rodzaju czynności, z których pozyskiwany jest przychód. Stawki opodatkowania to 20%; 17%; 8,5%; 5,5%; 3%. Szczegóły przypisania stawek podatkowych reguluje Ustawa, a dokładnie znajdziesz to w art. 12 ust. 1.

Aby wyliczyć należny podatek, należy od wartości przychodu odjąć wartość składek na ubezpieczenie społeczne, a następnie pomnożyć wynik przez odpowiednią stawkę podatku ryczałtowego. Od otrzymanej sumy należy odjąć składkę na ubezpieczenie zdrowotne.

Rozliczanie się za pomocą tej formy może być opłacalne dla przedsiębiorców uzyskujących spore dochody, ale generujących niewielkie koszty.

Zalety: Prosta ewidencja sprzedaży.

Wady:

• Brak możliwości uwzględnienia kosztów firmy, poza płatnościami składek ZUS. Podatek trzeba płacić nawet wtedy, gdy firma generuje straty.
• Brak możliwości wspólnego rozliczania się z małżonkiem
• Brak możliwości skorzystania z niektórych ulg podatkowych
• Ograniczony zakres działalności – wykonanie czynności wykraczającej poza możliwości ryczałtu, zobowiązuje do przejścia w trakcie roku na zasady ogólne

Zasady ogólne

Opodatkowanie to jest doskonale znane osobom pracującym na umowach. Na zasadach ogólnych płacimy podatek według skali podatkowej – stawka 18% lub 32% (powyżej dochodu 85.528 zł). Od uzyskanego przychodu odejmujemy koszty i w ten sposób otrzymujemy dochód podlegający opodatkowaniu. Na początku działalności jest mnóstwo kosztów, więc zachodzi duże prawdopodobieństwo braku płatności podatku. Według mnie jest to najlepsza forma rozliczeń dla osób mieszczących sięw pierwszym progu dochodowym, ponieważ daje możliwość płacenia podatku od faktycznych dochodów.

Zalety:

• Podatek płacimy od uzyskanego faktycznego dochodu. Gdy koszty przewyższają dochód, nie ma obowiązku płacenia podatku. Także go nie ma wtedy, gdy dochód jest niewielki i mieści się w granicach kwoty wolnej od podatku.
• Możliwość odliczania wszystkich kosztów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.
• Możliwość korzystania z ulg podatkowych
• Możliwość wspólnego rozliczenia z małżonkiem

Wady: Konieczność prowadzenia pełnej ewidencji przychodów i kosztów,  czyli Książki Przychodów i Rozchodów (KPiR)

Podatek liniowy

Uproszczona opcja rozliczeń dostępna tylko dla właścicieli firm. Co do zasady wyliczenie tego podatku jest takie samo jak przy zasadach ogólnych, czyli od przychodu odliczamy koszty i wychodzi nam dochód do opodatkowania. Podatek liniowy jednak obowiązuje tylko i wyłącznie w jednej skali, a mianowicie 19%. To może być dobra opcja dla osób, które uzyskują bardzo duże dochody w skali roku (przyjmuje się kwotę 100 000 zł.) lub dla osób, które i tak nie mają możliwości wykorzystania ulg podatkowych np. na dzieci czy wspólnego rozliczenia z małżonkiem.

Warto sobie przeliczyć te dwa warianty – zakładając przybliżony roczny dochód i porównać, czy podatek liniowy bardziej się opłaca od zasad ogólnych.

Zalety:

• Podatek nie jest uzależniony od kwoty dochodu.
• Podatek płacimy od uzyskanego faktycznego dochodu. Gdy koszty przewyższają dochód, nie ma obowiązku płacenia podatku.

Wady:

• Brak kwoty wolnej od podatku
• Brak możliwości odliczeń ulg oraz wspólnego rozliczania się z małżonkiem
• Brak możliwości skorzystania z tej formy, jeśli zamierzamy wykonywać pracę na rzecz byłego (do roku czasu) lub obecnego pracodawcy.
• Konieczność prowadzenia pełnej ewidencji przychodów i kosztów, czyli Książki Przychodów i Rozchodów (KPiR)

Forma wpłaty zaliczki

Podczas rejestracji działalności gospodarczej musisz również zdecydować się, jaką preferujesz formę wpłaty zaliczek na podatek dochodowy do Urzędu Skarbowego.

Masz do wyboru zaliczki miesięczne, kwartalne i uproszczone.

Zaliczki kwartalne

– z takiej formy mają możliwość skorzystać osoby, które dopiero zakładają działalność albo mali podatnicy PIT. Moim zdaniem jest to najwygodniejsza forma z kilku powodów:

– po pierwsze mniej roboty – kwartał to 3 miesiące, więc już o dwa więcej niż jeden miesiąc, a to oznacza mniejszą ilość ewentualnych przelewów do US. Przy rozliczeniach podatku VAT dochodzą jeszcze dodatkowe przelewy i deklaracje, których kwartalnie jest mniej w roku niż tych miesięcznych.

– po drugie – więcej czasu na uzbieranie pewnej kwoty za zaliczkę podatku. Unikasz sytuacji, w której wystawiasz rachunek/fakturę i zanim twój kontrahent zdąży ci zapłacić, ty już musisz zapłacić od tego podatek. Niestety opóźnienia w płatnościach trzeba brać pod uwagę.

– po trzecie – zamiast przelewać co miesiąc zaliczkę do Urzędu Skarbowego, możesz pieniądze w tym czasie trzymać na koncie oszczędnościowym i dodatkowo zarobić pare groszy.

– po czwarte – kwartalnie mamy więcej czasu na generowanie kosztów, co może być ważne szczególnie na początku prowadzenia firmy, gdy nie ma jeszcze bardzo regularnych wpływów. W jednym miesiącu możesz wykazać duży dochód, a w drugim przykładowo samą stratę. W okresie kwartału bardziej się to wyrównuje, dzięki czemu masz możliwość zapłacić mniejszą zaliczkę, albo nawet żadną.

Oczywiście istnieje też ryzyko, że rozliczając się kwartalnie, kwota zaliczki może nam wyjść bardzo duża ( przy dużych dochodach przez 3 mc, a małych kosztach). Ale też mamy czas, aby się na to mentalnie naszykować. Zaliczki należy płacić do 20 dnia miesiąca następującego po zamknięciu danego kwartału.

Zaliczki miesięczne

– są dostępne dla wszystkich przedsiębiorców. Niestety wymagają comiesięcznej płatności do US, jeśli został wykazany dochód. Należy płacić do 20 dnia miesiąca następującego po zamknięciu danego miesiąca.

Zaliczka uproszczona na podatek dochodowy

– opłaca się ją w stałej wysokości co miesiąc. Ustalana jest na podstawie dochodu uzyskanego w latach ubiegłych i wyliczana jako 1/12 uzyskanego rocznego dochodu. Ta forma zaliczki jest obowiązkowo płatna, nawet jeśli w danym miesiącu firma wykazuje stratę. Nie mogą z niej jednak skorzystać osoby, które wcześniej nie posiadały działalności, bo nie ma wtedy podstawy do obliczenia wysokości takiej zaliczki.

Jeśli chcesz na bieżąco ulepszać swoje finanse, to zapraszam cię do grupy wsparcia – Finanse w świecie Kobiet.

Polub, jeżeli Ci się spodobało. Udostępnij dalej, to daje mi motywację 🙂

Zapraszam Cię na mojego Facebooka – tutaj

oraz do grupy wsparcia – Finanse w świecie Kobiet

 Na mój profil na Instagramie, gdzie wrzucam zdjęcia bardziej od kuchni – tutaj

a także blogowego newslettera, do którego dokładam gratis – tutaj

Pozdrawiam gorąco!

Diana